
PRIVATE
Joy of Visions and Sounds
“With the worlds first-ever concerto for paintbrush and orchestra, Perryman introduced a new art-form. How thrilling to be at its birth! As it moved on-screen, the paintbrush itself also became a vital image, insect-like, loose-limbed, humorous or moving with swirling lyricism.” Birmingham Post
Norman Perryman creëert een grafische choreografie. Voorafgaand aan het concert leert hij de partituur uit zijn hoofd en repeteert, zoals een musicus doet. Zijn schilderskwasten gebruiken de sensuele, organische eigenschappen van de kleuren om ze te laten vervloeien, pulseren of uit elkaar spetteren, als zichtbare muziek. De toehoorder ziet de evolutie en afbrokkeling van deze abstracte beelden op een groot scherm achter het orkest. Soms zit een ensemble in het beeld, waardoor zij overspoeld worden met bewegende kleuren, die een harmonie vormen met hun muziek.
“De verrassing van deze middag is Norman Perryman’s visie op de Schilderijententoonstelling van Moessorgski. Perryman zoekt het raakvlak tussen klank en kleur: tussen klinkende, hoorbare vibratie en de zichtbare vibraties van het kleurenspectrum, zodat je gaat zien wat je hoort en horen wat je ziet. Niet alleen in de kleuren volgt hij de klank, maar ook met de bewegingen van zijn kwast. Zo ontstaat er op de puls van de muziek een subtiel ballet van penseel en verf… Je ziet het scheppingsproces in het hoofd van de … Na verloop van tijd is het jonge publiek er stil van. Een groter compliment kunnen we Perryman niet geven.” Veluws Dagblad, 2004.
Perryman’s uitvoeringen verschaffen een sensationele ervaring in synesthesie (de gevoelsmatige crossover, waardoor je bijvoorbeeld kleuren ziet als je muziek hoort, of muziek hoort in beelden). De toeschouwer wordt getuige van een doorlopend creatief steeds verrassend proces.

“Stravinsky had er ongetwijfeld zijn goedkeuring aan gegeven: de fantastische mix van live schilderkunst, theater en muziek, dit weekeinde in het uitstekend bezette Amsterdamse Concertgebouw.
Bij l’Histoire du Soldat hangt een immens scherm op het podium, waarop de ‘kinetic paintings’ van Norman Perryman live te volgen zijn. Met een prachtig gekozen combinatie van concrete en abstracte beelden die op ingenieuze wijze met elkaar vervloeien, volgt Perryman de structuur van de muziek, maar laat er tegelijkertijd zijn eigen vormen- en kleurenspel op los.” De Telegraaf, 2004
Bezoek ook: www.normanperryman.com